Ağıt

Anam anam söndü baba ocağı,
Viran oldu evin her bir bucağı;
Soğuktan buz tuttu sacı saçağı,
Yavruların boynu bükülü kaldı…

Ne yürek dayanır ne can dayanır,
Her gece ağlanır her gün ağlanır,
Eski hayallere ümit bağlanır,
Anılar etrafa dökülü kaldı…

Ne gecem bellidir ne de gündüzüm,
Çaresizim anam dertli öksüzüm,
Her nereye baksam görünür yüzün,
Hasretin yüreğe takılı kaldı…

Arif Nihat Polat

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir